Wat je moet weten over mij!

Ik ben iemand met een gebruiksaanwijzing, dat komt omdat door mijn Manisch Depressieve Stoornis mijn leven nogal turbulent geweest is. Lees er hieronder alles over....

Sinds mijn 23ste lijdt ik aan de ziekte 'Bipolaire Stoornis' oftwel 'Manisch Depressiviteit'. Ten gevolge van een aantal jaren intensief partydrug gebruik heb ik daaraan deze 'ziekte' overgehouden. Manisch Depressief houdt in dat je periodes hebt waarin je supergelukkig (euforisch)  bent en denkt de hele wereld aan te kunnen. Je zet allerlei projecten op en hebt een buitengewoon zelfvertrouwen, alles is geweldig en fantastisch maar op een overdreven manier. Bij mij uit dit zich bijvoorbeeld in het opzetten van talloze websites. Soms kun  je een 'manie' ineens spuugzat zijn, dan trek je je weer terug tot er impulsief weer een nieuw idee opkomt waar je je helemaal aan geeft!  Soms kan het zover gaan dat je het kontakt met de realiteit verliest en dit uitmondt in een PSYCHOSE. Door de totale uitputting.die voortvloeit uit het onophoudelijk euforisch zijn kun je dus gaan doordraaien en last krijgen van waanbeelden. Denk nu niet dat mijn transsexualiteit een waanbeeld van mij is, want juist mijn transsexualiteit en het 'in een verkeerd lichaam zitten' is een van de grote triggers van deze 'ziekte'. De andere kant van de bipolaire stoornis is dus de 'DEPRESSIE'. Dit zijn geen gewone depressies maar INKT- en INKTZWARTE depressies waarin je je diep en diep ellendig voelt en alleen maar kan denken aan dood en verderf. Ik heb van nature een melancholieke inslag en heb leren accepteren dat dit nu eenmaal bij mij hoort als persoon. Doordat ik hypergevoelig ben is het soms moeilijk om te functioneren in het dagelijks leven. iemand die manisch depressief is, is overgevoelig voor alle indrukken van buitenaf. Verdrietige of droevige situaties die 'indruk' maken kunnen weer een trigger zijn voor een manische of euforische periode. Omdat je moeilijk met die gevoelens kan omgaan krijg je dus deze symptomen. Bij mij is de ziekte 'opgeroepen' door drugsgebruik in het verleden (waar ik nu dus gelukkig al 12 jaar van af ben).

Ik ben hyperemotioneel, dus weet waar je aan begint als je met mij te maken krijgt. Ik ben gevoeliger dan een gemiddelde persoon en heb een enorm rijk en diep emotioneel leven, ik ben zeer filosofisch en diepzinnig ingesteld,  ben erg meevoelend en onrecht in de maatschappij trek ik mij enorm aan. Een andere kant van de manische depressie is cynisme. Ik kan enorm cynisch zijn en een inktzwarte humor hebben, en uit dit rillende hoopje ellende, dat ik ben wanneer ik verkeer in een depressie, kan altijd een kwinkslag  ontsnappen die de hele situatie weer omkeert naar iets humoristisch, maar wel  met een galgehumor van heb-ik-jou-daar.

De Liefde...

Mijn grote droom is zinderende romantiek. Ik ben iemand die alles diep beleeft en alles diep wil voelen. Ik hou van gepassioneerde mensen bij wie ik mezelf kan zijn en die mij het gevoel geven dat ik niet gek ben, JUIST omdat ik zo gevoelig ben. SEX is voor mij een uitlaatklep om om te kunnen gaan met deze best wel ernstige aandoening. Ik heb een heftig sexueel leven achter de rug met veel wisselende kontakten, maar mijn grote droom is juist om DIE ENE persoon te vinden die het verschil maakt tussen 'spannende avontuurtjes' en 'diepe echte liefde'.  Want DAT is waar ieder mens uiteindelijk naar zoekt. In de liefde ben ik erg toegewijd, als ik van iemand hou, dan hou ik daar ook echt van. Ik droom in tegenstelling tot het gros van de wereld WÉL van huisje-boompje-beestj'e. Maar het lijkt alsof tegenwoordig iedereen alleen maar spanning en plezier zoekt, in plaats van een echte verbintenis aan te willen gaan.  Ik ben een persoon van  het vuurteken 'LEEUW'. Dat houdt in dat ik alles wat ik doe met een enorme passie doe en alles wil voelen wat er te voelen valt. Zo ook in relaties.

Gedurende mijn leven heb ik vele mannen gehad in mijn bed, maar nooit was er iemand die openlijk een relatie aan durfde te gaan met mij en mij gelukkig wilde maken. Niet omdat ik niet de moeite waard ben, maar meer omdat die mannen die ik gekend heb grotendeels slappe zakken waren die niet het lef hadden een openlijke relatie met een transsexueel aan te gaan. Oh, wat vonden ze me toch spannend,  en oh, wat was ik toch mooi... tot de seks voorbij was. De spanning was blijkbaar weg en thuis zat moeder de vrouw natuurlijk te wachten tot manlief weer thuis kwam. Tja, als transsexueel ben je vaak niet meer dan een experiment. Mannen denken vaak dat het je alleen maar om seks te doen zou zijn, dat je geen hart hebt dat  snakt naar liefde en romantiek en dat je niet een persoon bent dat op de Tweede Plaats wil staan als EXPERIMENT maar dat je net als alle andere vrouwen gewoon NUMMER EEN wil zijn! Maar de laffe mannen in kwestie durven dit niet. Ze zijn bang wat men van hun vindt, bang voor homo versleten te worden, bang dat vrienden en familie hun in de steek zouden laten. Persoonlijk heb ik de trotse gedachte van: 'Ok, als je vrienden, familie en kennissen je verlaten omdat je op een transsexueel valt, wat HEB je dan überhaupt aan hen?' Als ze je laten vallen omdat je afwijkt en niet doet wat in hun bekrompen ideaal valt, dan ben je toch VRIJ, dat houdt in dat je je niet meer hoeft aan te passen aan hen en je gewoon openlijk kunt zijn wie je werkelijk wil zijn...?' maar , pff eerlijk gezegd zijn er maar BITTER weinig mannen die dit aandurven en die net als wij transsexuelen het lef hebben om te zijn wie ze werkelijk zijn. Welnee, ze willen gewoon stiekum genieten van een Verboden Vrucht.. dat vinden ze zo 'spannend'. Tja, alsof je als transsexueel altijd maar op 'spanning'  zit te wachten. Er zijn talloze mannen die mij benaderen met de opmerking: 'Tja, je moet alles in het leven proberen he? Zo ook een 'trans'. Je moet alles gedaan hebben dus: 'Mag ik het eens met jou proberen?' . Dit vindt ik dus te walgelijk voor woorden. Alleen maar omdat zij die geile en perverse fantasieen hebben over 'vrouwen met een pik' kan ikdus weer dienen als experiment voor hun perverse experimenteerdrang? Ten eerste ben ik niet 'een vrouw met een pik'. Mijn PIK die zit er nu eenmaal nog omdat ik nog in 'transitiefase' ben. Dat houdt dus niet in dat ik jou met die pik in je kont ga raggen, want als ik dat had willen doen was ik wel een MAN gebleven.

Soms kan ik erg fel uit de hoek komen, maar dit is meer een gevolg van de dingen die in mijn verleden gebeurd zijn, maar ook een gevolg van mijn manisch depressiviteit. Als ik eens fel uit de hoek kom betekent dit niet dat ik een loeder ben, maar eerder momenteel het slachtoffer van mijn overgevoeligheid en sentimenten van gebeurde ervaringen!.

Enfin, ik kan nog wel duizenden bijzonderheden over mijn persoontje opnoemen, en die zullen ook nog wel komen, maar de website is in ontwikkeling, dus heb een beetje geduld tot de sappige details eraankomen ;-)